شورای متحد: رحیل کیست؟

رحیل: اگر این یک پرسش باشد باید گفت: ازنامم پیداست؛ کوچی و آواره؛ غریب افتاده... عبدالصبور نامم است، "رحیل" و هم "رحیل دولتشاهی" تخلصیست که از پدر برایم به میراث مانده است. "عصردولتشاهی" نام قلمی من است.  دلیلی که خود را درنوشته هایم عصردولتشاهی میخوانم اینست تا از اشتباه شدن نامم با نام پدر مرحومم که او خود اهل قلم و فرهنگ بوده است، جلوگیری شده باشد. در سال 1335 در روستای قلعهء ملک بگرام ولایت پروان پابه هستی گذاشته ام. مکتب را در بگرام و تحصیلات عالی ام را در دانشکدهء کشاورزی دانشگاه کابل در 1357 به پایان رسانده ام. پیوندم با مطبوعات را مرهون رویداد های خونینی میدانم که زندگی من و مردمم را زیر و رو کرد. ما در متن این رویداد ها زیستیم و ناچار شدیم روایت آنچه را خود دیده و باهمه هستی واحساس خود لمس کرده بودیم خود راوی باشیم.  

 

شورای متحد: در مطبوعات افغانستان شما را به حیث تحلیلگر سیاسی می شناسند، آیا از خارج رابطه یی با جریانهای سیاسی افغانستان دارید و ضمناً جریانهای سیاسی را در داخل چگونه می یابید؟

 رحیل: با عنوان تحلیلگرسیاسی برای خود چندان همنوا نیستم. ازدید من یک تحلیلگرسیاسی در مطبوعات کسی است که توانایی بررسی همه جانبهء رویداد های سیاسی را داشته و بدون توجیه رویداد ها و نتیجه گیری ازآنها به نفع یک روند و جریان خاص سیاسی ابراز نطر کند. ما هنوز زود است که بتوانیم تحلیلگران سیاسی یی داشته باشیم که بتوان چهرهء حقایق را بی پرده در گفته هایشان به تماشا بنشینیم. ازینروست که بنده خود را صدایی میدانم ازصد ها صدایی که درین وطن طنین انداخته و میخواهد شنیده شود.  اگر تاکنون گوشی یافته باشم که به صدایم توجه کرده و این صدا را شنیدنی یافته باشد،‌ برای من کافیست که کارم را ادامه بدهم.

سیاست،‌ آنگونه که تعریف شده است،‌ تلاشیست برای بدست آوردن،‌ نگهداشتن و به کار بردن اختیار اجرای امور در جامعه. این اختیار در هرجامعه یی تعریف،‌ حدود و شرط هایی دارد که آنرا قانون معین مینماید. اگرما سیاست میکنیم، زمانی که نسبت به قانون،‌ نسبت به نظام سیاسی و نسبت به چگونگی تشکیل دولت به مثابهء یک سازمان تنظیم شده توسط سیاست باور نداشته باشیم، کار ما دگرگون کردن نظام سیاسی باید باشد. زمانی که به این تشکیلات و این دولت و نظام سیاسی باور داشته باشیم،‌ درانصورت برای بدست آوردن اختیاراتی درین نظام به مثابهء عمل و تلاش سیاسی عمل میکیم.

در کشور ما با تاسف که نظام سیاسی شکل گرفته مورد پذیرش همهء مردم نیست. ازینرو آنهایی که نظام را می پذیرند برای بدست آوردن اختیار درنظام تلاش- سیاست،‌ میکنند. اما آنهایی که نظام را نمی پذیرند برای تغییرنظام دست و آستین برزده اند. آنهایی که به فکر گرفتن اختیاراند در زیر دل میدانند که نظام پایایی و مشروعیت ندارد. بدین لحاظ منطقاً در گرفتن اختیار کدام نفع و آرمان ملی و مردمی را مد نظر نمیتوانند داشته باشند. ازینرو بیشتر به وقت گذرانی و در بسیاری موارد به فکر خود و جیب خود میشوند. آنهایی که به فکر تغییر نظام اند تا هنوز نتوانسته اند چنانچه لازم است به بسیج افکار عمومی برای تغییر نظام دست بیازند.

کوتاه سخن این که مردم از یک جریان سیاسی نیرومند،‌ آگاه،‌ سراسری و دارای دیدگاه های کشور شمول محروم است. گفته میشود که ما کشور ملت نشده ایم. اما باید برای کشور ملت شدن منافع کشور ملت تعریف شود و مردم به دور منافع کشور ملت جمع و بسیج شوند. تنها درین صورت است که جریان های سیاسی رنگ و بوی قابل تشخیص به خود میگیرند. چرا که معیار ها طرح میشوند و کنش های سیاسی روی همان معیار ها به سنجش گرفته میشود. در حال حاضر صد ها کنش و گرایش سیاسی درکشور به مشاهد میرسد که هیچیک را نمیتوان منحرف ویا به مستقیم در راه حق خواند. معیاری وجود ندارد که مطابق آن حزبی را خوب و حزبی را بد بگوییم...

شورای متحد: قرار معلوم شما بیش از دو دهه درخارج از کشور تشریف دارید ویکی از فعالان سیاسی هستید،‌ چه کارهای سیاسی- فرهنگی انجام داده اید ودرحال چه مصروفیت دارید؟

رحیل: آنگونه که من خود میدانم بنده در سال 1378 از افغانستان به پاکستان رفتم. در آنجا در یک سازمان غیر حکومتی که از سوی کشور سویدن تمویل میشد و در افغانستان پروژه هایی داشت، کار می کردم. تنها هشت سال پیش یعنی در سال 1380 به امریکا رفتم که به یک حساب حتی یک دهه هم نمیشود که از کشور دور شده ام. پنج سال است که در یکی از کالح های امریکا به تدریس زبان فارسی دری- به صفت زبان دوم، سرگرم استم.

از فعالیت های فرهنگی ام تنها از همکاری به سایت انترنتی "سرنوشت" گفته میتوانم. همچنان وبلاگی دارم به نام "گردراه" که پیش از تاسیس "سرنوشت" آنرا پیوسته تازه نگهمیداشتم که تقریباً به یک روزنامهء انترنتی مبدل شده بود وهمه روزه در پیوند با مسایل سیاسی،‌ اجتماعی و فرهنگی کشور موضعگیری ها،‌ دیدگاه و حرف های خود را میداشت. به یاد دارم که در سال 2003 و زمانی که لویه جرگهء قانون اساسی در کابل جریان داشت،‌ گردراه با نشر مقالهء "حکومت بدقاران" و "شکست جام جهان نما" درمیان  وطنداران و اهل مطبوعات و حتی میان شرکت کنندگان جرگهء قانون اساسی گل کرده بود. با تاسیس سرنوشت، گردراه بیشتر به کتابچهء یادداشت من تبدیل شد که مقالات خود را دران ذخیرهء مجدد کرده ام. با اینهمه گرد راه هنوز خوانندگان خود را دارد و انشاءالله در آینده آنرا به حالت نخستینش درخواهم آورد.

شورای ‌متحد: نسل فرهنگی مسن با مرحوم استاد "رحیل" پدر بزرگوارتان منحیث چهره ی فرهنگی آشنایی دارند، اما نسل جوان اطلاع کافی از ایشان ندارند، اگر از ایشان منحیث چهرهء علمی فرهنگی معلومات بدهید ممنون می شویم. بنده 37 سال قبل بعضی مکاتبه ها ومضامین از مرحوم استاد خوانده بودم، اگر بعد از سه دهه حوادث از ایشان آثاری مکتوب مانده باشد، می خواهیم در معرفی مجدد و نشرآن ادای دین کرده باشیم.

رحیل: بنده درمورد آن شهید بزرگوار حرف هایی داشته ام که در کتابی زیرعنوان "سنگ مزار" به چاپ رسید. با تاسف که چاپ این کتاب به مشکلاتی که بخشی خود من مقصرآن هستم ودر بخش دیگر بنگاه نشراتی میوند سهل انگاری کرده است روبرشده از توزیع باز ماند. کتاب با نادرستی های فاحشی در صفحه بندی به چاپ رسید و صحافی آن نیز ناقص است که در صورت استفاده صفحات باز شده و برون میریزند...

کتاب "سنگ مزار" حاوی بخشی از اشعار و مقاله های استاد عبدالغفور رحیل دولتشاهی است. کتاب زندگینامهء استاد را نیز درخود دارد و بامقدمه یی به قلم داکتر عنایت الله شهرانی مزین شده است. بخشی از شعر های استاد به خط خود شان نزد من بودند و بخشی ازان را همراه با مقاله های شان از روزنامه های پروان و بیدار (بلخ) بدست آورده ام که نشرشده اند. قصد دارم به زودی مقاله هایی از استاد را که تازه بدست آورده ام نیز به  کتاب افزوده به چاپ دوبارهء کتاب اقدام کنم.

در مورد استاد اینقدر میتوانم بگویم که ایشان یک شخصیت آگاه و دردمند اجتماعی بودند. معلمی بودند به کار خود آگاه و دلسوز به اهل معارف. مولف کتاب های درسی و به گفتهء استاد واصف باختری از پیشگامان ادبیات برای کودکان بوده اند. ثمر کارایشان در وزارت معارف وقت در جایگاه آمر بخش لسان در ریاست تالیف و ترجمه تدوین کتاب دری صنف سوم درزمان حمهوری داوود خان و تهیهء کتاب الفبا و خوانش برای صنف  اول و دوم در دوران حکومت داس و چکشی بوده است. البته چنانچه گفتیم،‌ مجموعهء مقالات و اشعار شان به زودی چاپ شده و بدسترس خواهندگان گذاشته خواهد شد.

شورای متحد: صداقت کشور های بزرگ غربی را در تامین دموکراسی و تشکیل یک دولت ملی در افغانستان چگونه ارزیابی می نمایید؟

رحیل: از نظر من کشور های بزرگ غربی در کاری که می کنند صادق اند. آنها به این کشور آمده اند تا دشمنان خود را دنبال و استراتیژی جهانی خود را پی بگیرند. آوردن دموکراسی برای آنها یک بهانه است اما از نظر من درآوردن و حمایت از دموکراسی نیزتردیدی ندارند. بودن دموکراسی درین کشور به ضرر آنها نیست. در دنیا هیچ کشور دموکراتیک نیست که به خاطر دموکراتیک بودنش با غرب جنجال داشته باشد. بلکه رویاروی منافع آنها را دشمن می سازد. از دید بنده بیش ازان که به صداقت غرب برای آوردن دموکراسی در افغانستان بیندیشیم باید به صداقت خود برای آوردن دموکراسی ببینیم. آیا ما خود برای تشکیل یک دولت ملی و آوردن دموکراسی کار میکنیم؟ آیا هشت سال فرصتی را که برای ساختن یک نظام مبتی بردموکراسی در اختیار داشتیم به خوبی ازان کار گرفتیم؟‌ ما امنیت، ارتش،‌ سلاح،‌ بازسای،‌ پول،‌ دوا....همه چیز را از غرب میخواستیم. حالا دموکراسی را هم از آنها میخواهیم. برای غربی ها چه کسی دموکراسی آورد؟ ما خود باید برای بدست آوردن حقوق دموکراتیک، ساختن حاکمیت مبتنی بر دموکراسی و دولت ملی کار کنیم،‌ قربانی بدهیم و حاضر به فداکاری باشیم. به گفتهء شاعر شهید مان قهار عاصی: "بیگانه بیگانه است"، آنها به دنبال منافع خودشان استند. ما خود باید به فکر خود باشیم و می بودیم.

شورای متحد: به عنوان آخرین پرسش می خواهیم بدانیم که جناب شما شورای متحد ملی افغانستان را چگونه نهادی یافتید؟

رحیل:‌ اینقدر میتوانم گفت که این شوری در گونهء فرهنگی اش متبارز تر به نظرم آمد. البته فعالیت های سیاسی آن نیز ستودنیست. شخصیت هایی که دران گرد آمده اند هریک اقطاب زمان خود در مسایل سیاسی و فرهنگی اند. با اینهمه،‌ تصور میکنم که به خاطر همان مسایلی که پیشتر اشاره کرده ایم، فعالیت سیاسی شورای متحد چنانی که لازمهء یک سازمان سیاسی است گل نکرده و چشمگیر نیست. شاید همگونی نام این شوری به جبههء متحد ملی و از سویی هم همنوایی اش با جبههء متحد ملی اشکال کار باشد. امید است بشود با چهره ها و شخصیت های مطرحی که دران گرد آمده اند، به زودی در قبال مسایل داغ و سرنوشت ساز سیاسی کشور نقش بارزی اداکند و خود را هرچه بیشتر باز بشناساند

با تشکر از تارنمای وزین گرد راه

کاپی از تارنمای گرد راه



تاريخ : یکشنبه ۱۳٩۱/٥/۱ | ۱:٤٠ ‎ب.ظ | نویسنده : نجیب کوهستانی | نظرات ()
  • ایران بلاگ | ویندوز سون